Inmiddels zijn we alweer 1,5 week thuis. Het is heerlijk om weer met z’n viertjes bij elkaar te zijn.

Kimberly had de eerste week thuis heel veel moeite met in slaap komen. Ze was dan erg verdrietig omdat Danixebl in het ziekenhuis had gelegen en dat ze dan pappa en mamma miste als wij bij Danixebl waren enz enz enz. Maar nu gaat dit alweer een stuk beter.

Danixebl doet het heel goed. Hij is heel vrolijk en speelt heerlijk zelfstandig of lekker met zijn zusje. Ze kunnen ook ruzie maken, dus dat is een goed teken…

Het slapen gaat wat minder. Door de Prednison en de Cyclosporine krijgt hij last van slapeloosheid. Danixebl is tussen 04:00 en 05:00 wakker en het slapen lukt dan echt niet meer. We proberen hem zo lang mogelijk te laten mopperen op zijn bedje, maar om 05:30 halen we hem er uit omdat hij het dan wel zat wordt en heel hard gaat huilen. Aangezien zijn zusje er anders ook wakker van wordt nemen we Daantje maar mee naar beneden. Hij is dan gelukkig heel vrolijk en gaat weer lekker spelen.

Sinds vorige week donderdag krijgt hij geen sondevoeding meer, omdat hij zelf heel goed eet. Het drinken doet hij wat minder goed, daarom trekken we zijn thee, melk e.d. die hij zelf niet heeft leeggedronken op in een grote spuit en geven we het hem via zijn sonde.

De controles waren afgelopen donderdag goed. Zijn bloeddruk was weer enorm hoog en krijgt hiervoor weer extra medicijnen. Van deze medicijnen gaat hij meer plassen en plast dan ook meer kalium uit. Vandaag moeten we alleen bloed af laten nemen bij Danixebl om het kalium gehalte te laten bepalen. Hij krijgt per dag 4x Kalium toegediend en misschien moet dit dan opgehoogd worden.

We mochten dit eventueel ook in een ander ziekenhuis laten doen, maar we hebben besloten om voorlopig alles in Leiden te laten doen. Dit is vertrouwd voor Danixebl en ze zijn daar zo goed voor de kinderen. Danixebl vindt het aanprikken van zijn Port-a-Cath niet echt leuk, we doen er wel een uurtje van tevoren verdovingszalf op. Donderdag na het afnemen v.h. bloed mocht hij een sticker uitzoeken en op een tekening plakken, als hij er 5 heeft gespaard mogen ze een cadeautje uitzoeken. De prikzuster ging ook nog gezellig met hem bellenblazen. Tja, na al die leuke dingen vergeten ze het prikken en gaan ze lachend en hard zwaaiend de deur uit.

Vanmiddag was er op de Daktuin weer iets leuks georganiseerd. Paaskoekjes en Paastaart versieren met glazuur, chocolade, marsepein, aardbeien en nog veel meer heerlijke versiersels. Kimberly heeft hier enorm van genoten, ze is ook echt een freubelkont.

Kimberly is sinds vorige week erg met het naar huis gaan bezig. Ze wil graag weer naar Sliedrecht. Ze zegt heel vaak; Mamma, ik ben zo verdrietig, omdat m’n broertje in het ziekenhuis is. Ik kan niet slapen als hij niet bij mij slaapt… Tja, dat is wel even slikken. Ze hebben vanmiddag ook weer gezellig in de speelkamer gespeeld. In eerste instantie dacht ik dat ik Kimberly niet mee zou krijgen bij het speeldek vandaan, maar ze ging graag mee naar haar broertje.

Daantje doet het ondanks alles nog vrij goed. ‘s-nachts slaapt hij jammer genoeg vrij slecht, hij is veel wakker, dat deed hij thuis ook al. Dit zal wel weer zwaar worden als we thuis zijn.

Morgenochtend moeten we om 06:45 in het ziekenhuis zijn. Danixebl krijgt eerst nog bloedblaadjes en omdat er een virus in zijn longen heeft gezeten willen ze voor de zekerheid toch nog xe9xe9n keer het zuurstofkapje geven met medicatie. Als alles volgens planning gaat, wordt hij om 08:00 uur op de OK verwacht. Indien alles op tijd is gegaan en alles gaat goed met Daantje, kunnen we ‘s-middags naar huis. Maargoed, we wachten alles maar rustig af. Ik zou het niet erg vinden om vrijdagochtend naar huis te gaan, i.p.v. op een dag na zoveel activiteiten. 

We gaan naar huis, maar wel met een heleboel huisregeltjes.

Danixebl heeft nog geen weerstand, dit gaat zeker 4 tot 5 maanden duren voordat zijn lichaam een virusje kan filteren. Omdat hij heel laag zit in zijn bloedplaatjes moeten we heel goed uitkijken dat hij bijvoorbeeld niet te hard valt op o.a. zijn hoofdje i.v.m. bloedingen.

We moeten heel voorzichtig zijn met het ontvangen van visite, kinderen mogen de eerste periode al helemaal niet op visite komen. Als we zelf verkouden zijn hoeven we geen kapje ofzo op, maar moeten we proberen om niet al te veel vlak bij zijn gezichtje te hoesten, kusjes geven etc.

We mogen niet met Danixebl reizen met het openbaar vervoer, naar winkels toe, enz.

Danixebl krijgt thuis ‘s-nachts sondevoeding. Hij eet zelf nog niet optimaal en voldoende voedingsstoffen zijn voor het herstel zeer belangrijk.

In principe moeten we 1 a 2x per week naar Leiden. Poliklinisch wordt er gekeken naar zijn bloedwaarde. Er wordt o.a. gekeken of het transplantaat goed en voldoende uitgroeit, hij zal regelmatig een transfusie krijgen van bloedplaatjes en rode bloedcellen. Ze bekijken welke virussen en bacterixebn aanwezig zijn in het bloed en welke er actief zijn, Daantje zijn bloeddruk wordt in de gaten gehouden, zijn gewicht i.v.m. met eventueel vasthouden van vocht enz. enz. enz.

Het was de bedoeling dat we vorige week donderdag naar huis zouden gaan. Dit liep jammer genoeg allemaal anders.

Donderdag ochtend hadden we alles ingepakt, in de auto geladen en de sleutel v.h. Ronald Mc-Donald huis ingeleverd.

Danixebl had ‘s-ochtends nog een transfusie gekregen van trombo’s, bloedplaatjes. Nadat we het laatste gesprek met de verpleging hadden afgerond, wilde ik nog even Daantje zijn luier verschonen voordat we naar huis zouden gaan.                                                                                                            Daantje lag ineens zo te rillen, had enorme kippevel en hij zag er ook niet zo fit uit, daarom besloten we om nog even zijn temperatuur op te nemen. En wat denk je… Koorts! Ja, toen werd het een ander verhaal. Omdat we niet wisten of dit een reactie was op de transfusie, wat hij wel eerder heeft gehad, was er voor de zekerheid bloed afgenomen om te kijken of er ontstekingswaarden in zaten. Er werd besloten dat we nog een nachtje zouden blijven en als Danixebl de volgende dag geen koorts had mochten we om 10:00 uur naar huis. Tussendoor hebben we snel weer gebeld naar het Ronald Mc-Donald huis of onze kamer nog vrij was, deze was gelukkig nog niet uitgegeven en hielden deze voor ons vrij.

Vrijdagochtend had Danixebl geen koorts, we mochten in principe naar huis, alles  weer ingepakt, in de auto geladen en sleutel v.h. Ronald Mc-Donald huis ingeleverd. In het ziekenhuis aangekomen kregen we te horen dat ze het bloedonderzoek niet vertrouwden en wilden opnieuw bloed afnemen voor verder onderzoek.

Er is een bacterie in zijn bloed gevonden, hiervoor moet hij een antibiotica kuur krijgen.

Ze hebben het vermoeden dat de bacterie via de transfusie van donderdag is meegekomen. Omdat de transfusie via de Hickmann-katheter is gegeven kwam de chirurg nog even naar zijn Hickmann kijken. Dit is het slangetje dat bij zijn borst naar binnen gaat, onder zijn huid door, naar een groot bloedvat in zijn nek. De chirurg was wat aan het rommelen en trok zo de katheter eruit, de arts en de verpleegster waren ook verrast, want dit wordt bijna nooit zo gedaan, dat gaat meestal onder narcose, Daantje even hard huilen en mamma bijna van haar stokkie….

Omdat Daantje zijn Port-a-Cath gekanteld is en niet aangeprikt kan worden moest er een infuus geprikt worden om hierdoor de antibiotica toe de dienen. Omdat dit heel lastig is bij zo’n klein spek ventje hebben ze de beste prikster opgezocht. Deze vrouw heeft geduldig een half uur zitten voelen welk vaatje ze aan zou prikken, en met 2 keer prikken zat ze goed.

De antibiotica kuur moet in het ziekenhuis gegeven worden dus hebben we weer gebeld naar het Ronald Mc-Donald huis of onze kamer nog vrij was, deze was gelukkig nog niet uitgegeven en hielden deze voor ons vrij.

Zaterdag wisten ze welke bacterie het was en moesten ze overgaan op een andere antibiotica.

Ze hadden het uiteinde v.d. Hickmann op kweek gezet. Vandaag hebben we te horen gekregen dat deze bacterie daarin zat, en dat het goed was dat deze direct is verwijderd. De transfusie spuit van de trombo’s hebben ze ook op kweek gezet en de bacterie was daar ook in gevonden. Hier zijn ze onderling nog niet klaar mee, want dat mag natuurlijk niet gebeuren.

Als de kuur is afgelopen mogen we inprincipe weer naar huis. Omdat deze woensdag voor het laatst wordt gegeven, proberen ze de OK afspraak van een donderdag naar woensdag te verplaatsen. Donderdag stond de OK gereserveerd om de Hickmann te verwijderen en de Port-a-Cath te reviseren. Hickmann hoeft niet meer verwijderd te worden, want dit is al gebeurd.

Gisteren kwamen Opa en Oma de Winter op visite. Omdat Daantje niet meer in isolatie hoeft, hebben we de speelkamer weer gereserveerd voor anderhalf uur. Dit was voor iedereen weer heerlijk!!! Als Danixebl de gang op gaat moet hij wel een mondkapje op, dit laat hij wonderbaarlijk zitten…

Omdat Daantje steeds meer zin krijgt in eten, koppelen ze sinds vandaag de sonde voeding er overdag af. als hij ‘s-avonds weer naar bedje gaat sluiten ze hem weer aan tot de volgende ochtend.

Een woensdag zijn ze met de antibiotica gestopt en sinds gisteren ook met de paracetamol. Zo gaan ze steeds meer medicatie proberen af te bouwen.

Zijn longen zijn nog niet helemaal schoon i.v.m. een viris, daarvoor krijgt hij nogsteeds 3x per dag het zuurstofkapje met medicatie.

Volgende week woensdag gaat zo en zo de wand open. De verpleging was dol enthousiast en vertelde ons dat hij dan waarschijnlijk donderdag naar huis mag, maar vandaag tijdens het artsengesprek wilde de behandelend arts even een slag om de arm houden. Daantje zijn trombo’s schommelen nogal en als dit een beetje stabiel is kunnen we denken aan ontslag, waarschijnlijk wel eind volgende week, maar we moeten eigenlijk meer denken aan begin de week erop. Het zou jammer zijn als je te snel naar huis wordt gestuurd,en je met 2 dagen weer terug moet voor transfusie voor trombo’s.

We moeten het allemaal rustig afwachten, want als hij ineens koorts krijgt kunnen we natuurlijk ook niet naar huis. In ieder geval gaat de wand een woensdag open en dat geeft ons ook al wat meer lucht.

Ieder mens draagt virussen bij zich in het lichaam, deze worden bij Danixebl ook continu in de gaten gehouden. Ze weten ook welke virussen hij bij zich droeg voor de transplantatie en houden met bloedonderzoeken bij of deze nu ook weer actief gaan worden. Omdat hij nog geen immuunsysteem heeft kan hij van een virus heel beroerd en ziek worden, indien nodig krijgt hij dan virusremmende medicatie.

De donor van Danixebl was navelstrengbloed, dit is natuurlijk heel jong en vers bloed dat nog niet bekend was met virussen e.d. daarom is de kans dat Danixebl virussen oppikt en er ziek van wordt nog groter.

Daantje doet het allemaal erg goed, maar we zijn er zeker nog niet. Ontslag uit het ziekenhuis betekend niet dat we met een kindje naar huis gaan die beter is, maar dan begint het proces eigenlijk.

De laatste dagen ben ik niet zo vaak bij Daantje geweest, omdat ik enorme buikgriep had. Dus moest pappa er heel de dag voor hem zijn, en dat is best lang en vermoeiend heel de dag in het bananenpakje achter de wand. Vandaag ben ik weer een heel poosje bij Daantje geweest, nou hij was helemaal verliefd op me hij bleef maar kusjes geven en aaien over mijn hoofd en kroelen, knipoogjes geven…. heerlijk!!

Zondag heeft Danixebl weer bezoek gehad van Opa en Oma de Winter. ‘s-middags was hij niet echt in zijn hummetje, maar klaarde ‘s-avonds gelukkig weer een beetje op. De waarde van zijn trombo’s waren laag en heeft hier weer een transfusie voor gekregen. Van de transfusie was zijn temperatuur wat verhoogd, maar was maandag weer netjes wat lager geworden.

Maandag op Dinsdag nacht was Daantje wat onrustig en nog kortademiger als hij al was. De arts heeft ‘s-nachts naar zijn longen geluisterd en hoorde dat deze niet helemaal schoon waren. Ze hebben besloten om medicijnen door een zuurstof kapje tegeven, waardoor de luchtwegen wat verder open gaan staan. Dit willen ze een aantal dagen geven, 1x in de nacht, 1x ‘s-ochtends en 1x ‘-savonds, wel zielig hoor want hij moet dit 10 minuten op houden. Het werkt wel, hij is in ieder geval niet meer zo benauwd en hoest het al aardig los.

Maandagochtend had de pedagogische medewerkster waterverf meegenomen in een heel wat groter formaat wat wij thuis gewend zijn. Danixebl heeft er overdag heel leuk mee gevefd en kimberly ‘s-avonds ook aan de andere kant v.d wand.

Vanochtend kwam de pedagogische medewerkster met een waterbaan met bootjes aansjouwen, dolle pret natuurlijk.                             

Donderdag had ik het woord immuunimpressie verzonnen, maar dit moet zijn Immunoglobuline (al die moeilijke woorden om te onthouden…). Dit zijn gezuiverde menselijke antistoffen (IgG) van gezonde bloedbankdonoren. Antistoffen hebben een belangrijke rol in de afweer van infecties. Het kan patixebnten beschermen tegen infecties, die de donor eerder heeft doorgemaakt.

Vrijdag is de sondevoeding weer iets verhoogd, dit gaat tot nu toe goed. Daantje krijgt ook af en toe weer de behoefte om heerlijk een klein stukje koek te eten.

‘s-middags heeft Leon het artsen gesprek gehad. De artsen zijn nog steeds enorm tevreden. Danixebl heeft het verbazingwekkend, ondanks de omstandigheden, vrij goed gedaan. Zelfs de celgroei van de wittebloedcellen (T-Leucocyten) en de rode bloedcellen (Erytrocyten) zijn al in het  bloed te zien. Dit is vrij snel na transplantatie van navelstrengbloed. We hoeven ons niet zo heel erg ongerust te maken of de T-leucocyten van Danixebl zelf zijn, omdat dit vrijwel ondenkbaar is na al die zware chemo therapixebn en omdat er ook erytrocyten te zien zijn, en die kunnen alleen maar van de donor zijn.

Vandaag heeft Danixebl een extra plas medicatie gekregen, omdat zijn bloeddruk weer iets hoger was en zijn gewicht was xe9xe9n kilo zwaarder ten opzichte van gisteren. Ook was zijn temp. vandaag wat hoger 38gr.  Vanochtend heeft Kimberly ook weer een poosje op zijn kamertje gespeeld. Danixebl is dan zo opgewekt, echt heerlijk om te zien. Tante Patricia en tante Miranda zijn vandaag ook op visite geweest.

Vanavond heeft hij heerlijk zitten peuzelen van zijn macaroni.

A.s. donderdag is het dag +21, als alles zo blijft gaan zoals tot nu toe gaat willen ze beginnen met de Recontaminatie. De decontaminatie medicatie wordt dan gestopt en gedurende zes dagen krijgt Danixebl nieuwe darmbacterixebn. Dan wordt er gewerkt naar het herstel van de darmflora. Een goede darmflora is belangrijk voor je weerstand. Na een geslaagde recontaminatie kan er worden overgegaan op een lichtere vorm van beschermde isolatie.

Woensdag zijn ze gestopt met het geven van morfine. Even een paar daagjes aankijken of hij zonder kan.

Ook heeft hij woensdag weer medicatie gekregen voor zijn immuunimpressie, voor extra aanmaak van witte bloedcellen omdat de donor van navelstrengbloed was. In eerste instantie dachten we dat hij dit dagelijks zou krijgen, maar dit is xe9xe9n keer in de twee weken. Omdat de kinderen op deze medicatie lichamelijk kunnen reageren werd zijn bloeddruk en temperatuur tijdens het inlopen v.h. infuus goed in de gaten gehouden.

Het bloedafnemen ging woensdag weer eens niet. Ze besloten om zijn Port-a-Cath aan te prikken, maar dit lukte niet omdat het kastje die onder zijn huid zit gekanteld is. Vanmiddag hebben ze overleg gehad met de arts wat ze hiermee aanmoeten. Als Danixebl ontslagen wordt uit het ziekenhuis, moet zo en zo de Hickmann-katheter verwijderd worden, omdat deze met een open lijn zijn lijfje ingaat en het is een open wond. Bij deze ingreep, die onder narcose plaats vindt, bekijken ze gelijk of ze zijn Port-a-Cath goed vast kunnen zetten. Want bij de poliklinische na controles moet telkens bloed afgenomen worden wat ze via de Porth-a-cath doen, anders moeten ze wekelijks infuus prikken en dat valt niet mee bij de kleintjes.

Vandaag hebben ze opnieuw geprobeerd om bloed af te nemen, dat is uiteindelijk gelukt. Eind van de middag hebben we de uitslag gekregen. GOED NIEUWS!! het is minimiaal, maar ze zien wat groei v.d. cellen. In eerste instantie hadden we zo iets van, is dit wel goed nieuws, want te snelle groei kan betekenen dat het eigen cellen zouden kunnen zijn. Daar gaan ze in dit geval niet vanuit, omdat Danixebl  hele zware chemo behandelingen heeft gehad en dat groei van eigen cellen dan bijna onmogelijk is.

Danixebl is sinds gisteren weer wat kortademig en heeft vanochtend weer wat gespuugd. Hij was vandaag ook niet helemaal in zijn hum, was hangerig en zag weer wat pips. De arts weet niet of het iets te maken heeft met het stoppen van de morfine, maar houdt het komende dagen in de gaten.

Gisteren is Kimberly weer hier in Leiden gebracht door Opa en Oma. Dat is weer gezellig, ze is alleen verkouden geworden en kon vandaag niet bij Daantje kijken, hier was ze even verdrietig onder, maar al snel weer vergeten hoor.

We zijn blij dat Daantje het onder deze omstandigheden goed doet. Zijn mondje en billen gaan er ook weer wat beter uit zien. De verpleging heeft vandaag de infuuspomp v.d. morfine lager gezet. Sinds vandaag is hij ook niet meer zo kortademig.

Vandaag heeft Daantje een half ijsje, raketje, op en vanavond een korstje brood. Morgen gaan ze proberen om de sondevoeding weer wat te verhogen en hem af en toe weer wat eten aan te bieden.

Gisteren had Danixebl last van een snotterig bloedneusje, omdat hij laag in zijn waarde zat heeft hij hiervoor een transfusie van bloedplaatjes gekregen. Hij was gisteren en vandaag heel erg kortademig, de arts heeft naar zijn longen geluisterd, deze waren mooi schoon en zijn saturatie was ook keurig. Waarschijnlijk een reactie van wat virussen die in de inventarisatie kweekjes van zijn neusje waren gevonden. Zijn bloeddruk blijft na het verhogen van de medicatie iets lager, wat acceptabel is. Vandaag is hij twee keertjes naar bed gegaan omdat hij toch wat moeier wordt. Verder doet hij het, ondanks alles, nog vrij goed.

Gisteren had ik een artsen gesprek. De artsen zijn enorm tevreden over Daantje zijn toestand tot nu toe. Sinds Donderdagavond krijgt hij het medicijn voor de extra aanmaak van witte bloedcellen, dit is nodig omdat de donor navelstrengbloed is. Deze medicatie krijgt hij dagelijks totdat er voldoende aanmaak v.d. bloedcellen is. We moeten zeker rekenen op 4 weken na transplantatie datum voor het uitgroeien van witte bloedcellen. Maar goed, dit blijft een kwestie van rustig afwachten, omdat dit toch niet te voorspellen is.

Danixebl heeft vandaag een speelgoed vliegtuigje gekregen van zijn pappa, want hij ziet heel de dag door laagvliegende vliegtuigen over het ziekenhuis heen vliegen en daar wordt hij helemaal enthousiast door. Hieghuig, hieghuig!! roept hij dan.

Leon had gisteren een afspraak bij de Arbo arts, aan de hand van zijn rugklachten, stress, spanningen en vermoeidheid rondom deze situatie kan hij voorlopig in de ziektewet blijven. Over een maand moet hij weer op gesprek komen.

Kimberly is gisteren bij Opa en Oma de Winter gebracht, daar blijft ze logeren tot en met een maandag, want zondag is Oma jarig en dat vindt ze wel erg gezellig.

Leon was vandaag om een uur of twaalf weer in Leiden, want hij had een nachtje in Sliedrecht geslapen. Na het middag eten is hij naar Daantje gegaan, en ik…. heb lekker geslapen tot vanavond 18:00 uur. Lekker hoor, want de vermoeidheid e.d. gaan aardig toeslaan.

Gelukkig spuugt Danixebl sinds gisteren ochtend niet meer. We hadden verwacht dat hij na de bloedtransfusie veel energieker zou zijn, maar dat was niet helemaal zo. Vandaag zag hij nog steeds rood, vanmiddag kwam de zaalarts er nog even naar kijken, gelukkig is dit geen symptoom van de transplantatieziekte. Hiervoor komt iedere dag de zaalarts naar zijn handpalmen en voetzolen kijken of daar geen rode vlekjes te zien zijn.

Vanochtend is de lever en nier arts bij Danixebl geweest om te kijken of hij geen vocht vasthoudt, dit i.v.m. zijn hoge bloeddruk. Alweer is er vandaag xe9xe9n van zijn bloeddruk medicijnen omhoog gegaan. Vanmiddag hebben ze een plaszakje geplakt om urine op te vangen om e.e.a. hiervoor te onderzoeken.

De artsen zijn tot nu toe nog steeds tevreden over hoe het met Danixebl gaat, het is een sterk ventje… Hij doet het vrij goed en ondanks alles is hij nog vrij vrolijk.

Vandaag is Leon bijna heel de dag bij Danixebl geweest, want ik ben met Kimberly heerlijk de hort op geweest. Ze wilde vanochtend heeeeeel graag naar de Kapper toe, want haar haartjes waren al zooo lang… (echt een meid!!) Ik heb haar lekker in de kinderwagen gezet op zoek naar een kapsalon, nou die waren er genoeg, daarna de stadt in, want ze wilde o.a. heel graag nagellak kopen. Tussen de middag zijn we naar het Pannekoeken restaurant gegaan. Kimberly wilde pappa bellen om te vertellen dat ze in het restaurant zat. Leon was bezig om Daantje op bedje te leggen en kwam daarna ook naar ons toe, want het restaurant is vlak bij het ziekenhuis. In de tijd dat wij op Leon wachtte in het restaurant wilde Kimberly natuurlijk dat haar nageltjes werden gelakt… Na het eten zijn we naar het Mc-Donald huis gegaan, daar heeft ze haar nieuwe DVD gekeken die we hadden gekocht. Om half 3 belde de verpleging dat Daantje weer wakker was geworden.Ik ben naar hem toegegaan. Leon kwam om een uur of 4 om mij af te wisselen zodat ik met Kimberly naar het speeldek kon gaan, die meid kan daar zo heerlijk spelen! ‘s-avonds heb ik met haar in het restaurant v.h. ziekenhuis gegeten en daarna heeft ze een poosje bij Daanje op zijn kamertje gespeeld. Ondanks dat er een wand tussen zit doen die twee het zo goed. Het is zo knap van kinderen dat ze zulke situaties zo goed accepteren. Daantje beurt er ook enorm van op als hij zijn zusje ziet. Kimberly gaat ook steeds meer vragen stellen over haar broertje. Wanneer hij weer beter is en wanneer we weer naar ons kleine huisje in Sliedrecht gaan, en of Danixebl wel weer beter wordt, wanneer hij weer naar de speelkamer mag, enz enz enz…